آشنایی با علل افتادگی بینی

یکی از معیارهای بسیار موثر در زیبایی بینی، میزان سربالایی بینی است. چنانچه سربالایی بینی پس از عمل از محدوده استاندارد کمتر باشد اصطلاح بینی افتاده به آن اطلاق میگردد. البته این افتادگی بینی ممکن است در اوایل پس از عمل بارز نبوده و مدتها پس از عمل نمایان شود.

علاوه بر عمل جراحی بینی ، عوامل مختلف دیگری نیز ممکن است باعث افتادگی بینی شوند که از آن جمله می توان به افزایش سن و برخورد ضربه به بینی اشاره کرد.

علت افتادگی بینی پس از عمل جراحی را می توان به دو دسته وابسته به بیمار و وابسته به عمل تقسیم بندی کرد. از علل وابسته به بیمار می توان عدم استفاده مرتب و مناسب از چسب بینی، خندیدن و حرکات شدید صورت در عرض هفته های اول بعد از عمل، برخورد ضربه به بینی در عرض ماههای اول پس از عمل، خم شدن های طولانی، دستکاری های بینی و فین کردن شدید در اوایل بعد از عمل اشاره کرد.افت بینی وابسته به تکنیک عمل در جراحی های انجام شده به روش کاهشی مشاهده می شود.

کلا میتوان روش های جراحی زیبایی بینی را به دو دسته کلی تقسیم کرد:

دسته اول، جراحی های کاهشی که در قدیم بسیار معمول بوده و البته هنوز هم برخی جراحان از آنها استفاده میکنند، و دیگری روش های تقویتی که روش معمول دنیای امروزی است. نتایج درازمدت ثابت کرده است که افتادگی بینی در روش های کاهشی مشاهده می شوند و علاوه بر این افتادگی، که در حقیقت یکی از عوارض این جراحی هاست، به خاطر تضعیف ساپورت بینی ممکن است بدشکلی ها و ناهمواری های دیگری نیز ایجاد شود. در مقابل، در جراحی های تقویتی تلاش بر این است که بر استحکام غضروف های بینی افزوده شود.

جراحی های تقویتی در درازمدت نتایج بهتری داشته و بینی از ثبات بیشتری برخوردار است.  امروزه در جراحی های مدرن بینی سعی می شود از روش هایی استفاده گردد که ساپورت بینی را تقویت نماید. در این روش های جدید سعی می شود که حداقل کاهش بافت از بینی انجام شده و به جای آن، حداکثر تقویت بینی انجام گیرد. برای همین، این روش ها در بسیاری از موارد مستلزم استفاده از پیوندهایی از بافت های خود بینی است که در قسمت های مختلف پایین بینی کار گذاشته می شود؛ مثلا در ستون بین سوراخهای بینی پایه ای غضروفی کار گذاشته می شود که باعث افزایش استحکام بینی و جلوگیری از افتادگی بینی است.